aantal bezoekers

donderdag 14 april 2011

amalia rodrigues


Amália da Piedade Rebordão Rodrigues (Lissabon, 23 juli (er is twijfel over exacte datum) 1920) – aldaar, 6 oktober 1999) was een Portugees fado-zangeres. Ze wordt algemeen beschouwd als de belangrijkste en meest invloedrijke fado-zangeres in de geschiedenis.
Amália Rodrigues werd geboren in Lissabon. Vervolgens voldoet ze aan het klassieke verhaal van het arme volksmeisje, het fruitventstertje, dat voor een paar stuivers zingt in de kroegen aan de haven, wordt ontdekt en uitgroeit tot een wereldster. Ze groeide op in bittere armoede. Reeds als jong meisje moest ze werken. Ze verkocht bloemen op straat en deed de was voor mensen uit de chique buurten van de stad. Amalia begon te zingen op straat. In juli 1939 trad ze voor het eerst officieel op. Haar pessimistische aard sluit zeer goed aan bij de melancholie van de fado. Rodrigues wordt wel gezien als de verpersoonlijking van de Portugese volksaard.
In de jaren vijftig begon ze internationaal door te breken. De luisteraars werden vooral gegrepen door de angstaanjagende intensiteit van haar voordracht, zoals ook Edith Piaf en Billie Holiday gevoelens wisten los te maken. In de jaren zestig verrichtte ze haar grootste artistieke daden. Ze begon samen te werken met de beste dichters en componisten van haar land. Amalia wekte ook de oudere Portugese poëzie tot leven, door van vrijwel alle grote dichters, zoals Camões, teksten te zingen.
Amalia stond bekend als de 'koningin van de fado'. Zij was van grote invloed op de bekendheid die fado elders in de wereld kreeg. Al snel werd ze Portugals favoriete exportproduct op cultuurgebied. Ze vierde triomfen in Spanje, Brazilië, de Verenigde Staten en Latijns-Amerika. Een van de bekendste liederen van haar is Uma Casa Portuguesa.
Na 1974, na de Anjerrevolutie, kwam ze onder vuur te liggen wegens vermeende banden met het regime van Salazar. Geleidelijk wist ze deze beschuldigingen achter zich te laten. Ze trad op tot ze in de zeventig was en gedwongen door hartproblemen moest stoppen. Eind jaren tachtig trok ze zich terug.
Ze overleed thuis in haar huis aan de Rua de São Bento in Lissabon. Het huis is nu een museum. Bij haar dood werden drie dagen van nationale rouw afgekondigd. Haar stoffelijke overblijfselen zijn bijgezet in het Panteão Nacional (Nationale Pantheon) te Lissabon

Amália da Piedade Rodrigues, GCSE, GCIH, (July 23, 1920 – October 6, 1999), also known as Amália Rodrigues (Portuguese pronunciation: [ɐˈmaliɐ ʁuˈdɾiɡɨʃ]) was a Portuguese singer and actress. Despite official documents which give her date of birth as July 23, Rodrigues always said her birthday was July 1, 1920.[1] She was born in Lisbon, in the rua Martim Vaz (Martim Vaz Street), neighborhood of Pena. Her father was a trumpet player and cobbler from Fundão who returned there when Amália was just over a year old, leaving her to live in Lisbon with her maternal grandmother in a deeply Catholic environment until she was 14, when her parents returned to the capital and she moved back in with them.
She was known as the "Rainha do Fado" ("Queen of Fado") and was most influential in popularizing the fado worldwide. In fact, she was one of the most important figures in the genre’s development, and enjoyed a 40-year recording and stage career. Rodrigues' performances and choice of repertoire pushed fado’s boundaries and helped redefine it and reconfigure it for her and subsequent generations. In effect, Rodrigues wrote the rulebook on what fado could be and on how a female fadista — or fado singer — should perform it, to the extent that she remains an unsurpassable model and an unending source of repertoire for all those who came afterwards. Rodrigues enjoyed an extensive international career between the 1950s and the 1970s, although in an era where such efforts were not as easily quantified as today. Other well-known international fado artists such as Madredeus, Dulce Pontes and Mariza have come close, however.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten